Uterque enim summo bono fruitur,

Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum. Est tamen ea secundum naturam multoque nos ad se expetendam magis hortatur quam superiora omnia.

Hic ambiguo ludimur. Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Duo Reges: constructio interrete. Quid sequatur, quid repugnet, vident. Cur id non ita fit? Quid de Platone aut de Democrito loquar?

Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit; Hanc quoque iucunditatem, si vis, transfer in animum; Nec vero intermittunt aut admirationem earum rerum, quae sunt ab antiquis repertae, aut investigationem novarum. Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? Istam voluptatem perpetuam quis potest praestare sapienti? An eiusdem modi? Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. An hoc usque quaque, aliter in vita? Quo modo autem philosophus loquitur? Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere?

Oratio me istius philosophi non offendit; Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta. Non risu potius quam oratione eiciendum? Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia. Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Nisi autem rerum natura perspecta erit, nullo modo poterimus sensuum iudicia defendere. Collatio igitur ista te nihil iuvat. His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus;

Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Videamus igitur sententias eorum, tum ad verba redeamus. Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Magni enim aestimabat pecuniam non modo non contra leges, sed etiam legibus partam. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae.

A mene tu?

Eaedem enim utilitates poterunt eas labefactare atque pervertere. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Nunc vero a primo quidem mirabiliter occulta natura est nec perspici nec cognosci potest. Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-;

Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Ut aliquid scire se gaudeant? Et quod est munus, quod opus sapientiae? Paulum, cum regem Persem captum adduceret, eodem flumine invectio? Frater et T. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Quo studio Aristophanem putamus aetatem in litteris duxisse? Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam.